ADHD & autisme · 18-25 jaar
Het onderzoek is geweest, de diagnose is er, en je weet er inmiddels aardig wat van. Nu moet het nog een plek krijgen in je eigen leven. En soms vraag je je af: wie ben ik dan zelf?
Je hebt een diagnose. Voor mij is die niet het belangrijkste, ik kijk naar de persoon erachter. Dit zijn de vragen waar mensen mee komen:
Daarnaast zijn er de kleine dingen van elke dag: een planning die niet lukt, een dag die te vol was, een samenwerking die anders loopt dan je dacht. Op zichzelf klein, maar bij elkaar bepalen ze hoe je week eruitziet en hoe je over jezelf gaat denken.
Ik heb veel jongeren met ADHD en autisme begeleid. Ik weet hoe het doorwerkt in het dagelijks leven, en ook hoe je er goed mee om kunt gaan.
Ik denk niet in labels of hokjes. Je diagnose vertelt me iets, maar lang niet alles. Twee mensen met dezelfde diagnose lopen tegen heel verschillende dingen aan. We beginnen daarom bij wie jij bent.
Ik werk oplossingsgericht, vanuit ACT en positieve psychologie. We kijken naar wat lastig is, maar minstens zoveel naar waar je goed in bent. In mijn praktijk in Gouda doen we oefeningen in de sessie, en je krijgt oefeningen mee naar huis.
We werken ernaartoe dat je jezelf kunt accepteren met je diagnose. Die hoort bij je, dat verandert niet. Maar je bent veel meer dan dat, en na een aantal sessies kijk je vooral naar wie jij bent.
Je hebt jezelf beter leren kennen. Je weet waar je aandachtspunten liggen en waar je op moet letten. Daardoor weet je ook hoe je beter voor jezelf kunt zorgen. Niet volgens een algemeen lijstje over ADHD of autisme, maar zoals het voor jou werkt.
Vier stappen, in jouw tempo.
We kijken of het klikt en of ik de juiste persoon ben voor jouw vraag.
We gaan dieper in op je vraag en spreken samen af waar je naartoe wilt.
In 6 tot 8 sessies werken we naar dat doel. We oefenen tijdens het gesprek en jij gaat er tussendoor zelf mee verder.
In het laatste gesprek bespreken we hoe je vasthoudt wat je hebt bereikt.
Tot je achttiende was er vaak iets omheen georganiseerd: school die meedacht, ouders die dingen regelden, begeleiding die vanzelf kwam. Vanaf je achttiende valt een deel daarvan weg, terwijl er juist meer van je verwacht wordt.
Je moet je studie zelf plannen, je administratie zelf doen, zelf aangeven wat je nodig hebt. En je ziet je ouders minder. Op dat moment gaat een diagnose die je al jaren kent ineens anders schuren.
Ik werk met jongvolwassenen van 18 tot 25 in Gouda en omgeving. Daarvoor heb ik vijftien jaar met jongeren tot achttien gewerkt, veel van hen met ADHD of autisme. Ik zag hoe vaak de begeleiding stopte op het moment dat het juist spannend werd.
Dan ben je bij mij aan het verkeerde adres. Ik doe geen onderzoek en stel geen diagnoses, dat is niet mijn vakgebied. Vermoed je dat er iets speelt maar is dat nooit onderzocht? Ga naar je huisarts. Ik begeleid mensen bij wie de diagnose al gesteld is.
Ik werk kort en gericht, en daarvoor moet je leven over het algemeen op de rit staan. Komt er naast je diagnose nog angst, depressiviteit of andere problematiek bij, waardoor je leven ongeorganiseerd en onoverzichtelijk wordt? Dan is het niet één ding waar we aan werken, maar een stapeling. Dan heb je ergens anders meer aan.
Dat geldt ook als je je al langere tijd depressief voelt, als je thuiszit en niet meer aan studie of werk toekomt, als je terugkerende gedachten aan zelfmoord hebt of jezelf beschadigt.
Ga in die gevallen naar je huisarts voor een doorverwijzing. Dat past beter bij wat je nodig hebt, en je hebt daar bovendien recht op vergoede zorg. Twijfel je of het voor jou geldt? Bel of app gerust. Ik denk met je mee, ook als ik je zelf niet ga begeleiden.
Denk je aan zelfmoord of zit je in acute nood? Bel 113 of 0800-0113 (gratis, dag en nacht), of chat via 113.nl.
Een berichtje, een telefoontje of het formulier, wat jij het prettigst vindt. Ik reageer zo snel mogelijk en meestal kunnen we binnen twee weken een eerste gesprek inplannen.
